VIP
Witam
Księga Gości
Chat
Forum
SETI@home
Bramka GG
CoToDlaNiego

Algorytmy
Programowanie
C++
PHP
Sortowanie
Drzewa BST
Listy
Stos
Kolejki
Kopce
TPB itd.

HOWTO
Linux & Windows
Linux - Bash
Linux - Chroot
mIRC
Działanie TCP
Kraków
SPMP

Galeria
Kiepscy
Wystawa '01
Wesele Idola '02
Wesele Owada '03
Wesele Emilki '06

Linki
Znajomi
Moje www
Informatyka
Drzewo rodzinne
Na Przyzbie

DownLoad
Reklama www
Zlecenie.avi
vanBasco 2.52
vanBasco 2.52 Foto
karaoke-polskie.pdf
karaoke-polskie.rar
karaoke-polskie.r00

Komunikacja
ZTM Warszawa
PKP Warszawa

Brw - Waw
Brw - Łow
Waw - Brw
Pod - Waw

Instalacja Linux'a & Windows'a

Liczba odwołań : 12385
autor : Tomasz Czwarno


  Na początku instalacji należy ustawić partycje określające wielkości dysków logicznych dla każdego z systemów. Najlepszym narzędziem do tego celu jest fdisk pod Linux'a, który charakteryzuje się szerokim wachlarzem możliwości i opcji - co nie znaczy, że jest on graficznym interfejsem, ale wręcz przeciwnie programem działającym na linii komend.

 

Instalację obu systemów przedstawię na dysku 6,4 GB, oczywiście wszystkie poniższe ustawienia mogą ulec zmianie ze względu na wielkość dysku oraz na przydział pamięci między systemami. Zakładam, że na Windows przeznaczę 2,5 GB reszta zaś przypadnie Linuxowi. A więc do dzieła, odpalmy płytę z Linuxem Red Hatem 7.0, aby to uczynić trzeba ustawić odpowiednią opcje w BIOS'ie. Klikając myszką parę razy dojdziemy do okna, w którym mamy zdecydować się, jaki typ instalacji wybrać (Workstation, Server, Custom) - oczywiście jeszcze nie będziemy instalowali Linuxa wiec, aby szybko ustawić partycje wchodzimy do opcji Custom - która moim zdaniem zawsze jest najlepsza, bo wiadomo, co się instaluje. 

Następnym oknem, które nas powita jest okno z dwiema opcjami DiskDruid i Fdisk. DiskDruidem zajmiemy się potem podczas instalacji samego Linuksa, teraz wybieramy Fdiska.

 

Kilka opcji Fdisk które będą nam przydatne :

 

m

- wyświetla wszystkie opcje

p

- wyświetla aktualny układ partycji

a

- nadaje lub odbiera aktywną partycje

t

- określa rodzaj systemu na partycji

n

- dodaje partycje (z opcjami p jak partycja  podstawowa i e - jako rozszerzona)

d

- usuwa partycje

w

- zapisuje zmiany na dysku

 

Teraz trzeba określić, jaki wygląd będzie miał nasz dysk, pod względem partycji. Z Windowsem nie ma problemu jedna partycja nam wystarczy. Linux wymaga, co najmniej dwóch partycji zwykłej z systemem i drugiej gdzie będą trzymane pliki wymiany. Możemy maksymalnie ustawić 4 partycje podstawowe, no i masę rozszerzonych. W dotychczasowym założeniu mamy możemy stworzyć 3 partycje podstawowe i po sprawie, ale proponuje, aby rozbić Linuxa na kilka partycji, co jest zalecane ze względu na większe bezpieczeństwo danych. Dysponując dużym lub kilkoma dyskami można tak porozdzielać Linuxa, że nawet w czasie awarii systemu lub któregoś z dysków będzie można odzyskać pozostałą część systemu lub danych. Proponuje następujące rozwiązanie :

 

hda1>

300 MB

/root

Linux - 83

hda2

250 MB>

/swap

Linux Swap - 82

hda3

3350 MB

ext

partycja rozszerzona

hda4

2500 MB

c:

Win32(LBA) - c

hda5

350 MB

/home (ext)

Linux - 83

hda6

3000 MB

/usr (ext)

Linux - 83

 

Teraz szybkie wyjaśnienie, o co chodzi i dlaczego tak. Z Windowsem to nie ma, co tłumaczyć jedna partycja i już. 

Linux natomiast oparty na całkiem innym systemie plików, różni się nieco od Windowsa, ale dlaczego tak a nie inaczej, najlepiej będzie, gdy opisze poszczególne partycje Linuxa :

 

/root

- w tej partycji znajduje się trzon Linuksa, 300 MB mu wystarczy

/swap

- czyli przestrzeń dysku, która posłuży systemowi jako pamięć wirtualna, około 2 razy pamięć RAM - 250 MB przy 128 MB ramu

ext

- niezbędne jest stworzenie partycji rozszerzonej, gdy chcemy jeszcze dodać /home i /usr, w przeciwnym razie potrzebowaliśmy 5 partycji podstawowych, a mamy tylko 4. W takim przypadku 4 partycję podstawową zamieniamy na partycję rozszerzoną określając jej wielkość, (czyli pozostałe miejsce na dysku) i mając już to zrobione możemy tworzyć następne partycje (rozszerzona).

/home

- partycja ta będzie zawierała informacje o wszystkich użytkownikach tego komputera. Około 350 MB jest wystarczającą wielkością, chyba, że chcemy, aby każdy użytkownik miał na swoim koncie jakieś inne dane, w tedy trzeba się zaopatrzyć w więcej pamięci lub przypisać temu katalogowi inny większy dysk. Zaletą tego rozwiązania jest to, że w czasie reinstalacji systemu wszystkie dane użytkowników zostają bez zmian.

/usr

- na tą partycję nie ma co oszczędzać, bo tu będą znajdować się programy instalowane przez użytkowników, po instalacji Linuxa. Na StarOffice lub WordPerfect.

 

My tu gadu-gadu a trzeba założyć partycje. 

Na początek w Fdisku musimy skasować wszystkie dotychczasowe partycje dysku. Opcja "d", potem trzeba podać nr. partycji do usunięcia. Gdy wszystko mamy jak nowe można zakładać partycje. Opcja "n". Po jej wybraniu musimy określić, jaką partycję chcemy stworzyć - zwykłą czy rozszerzoną. Naciskamy p - czyli zwykłą. Następnie naciskamy Enter, bo system spyta nas od którego miejsca mamy zacząć tę partycję - Enter oznacza od początku - co znaczy pierwszy wolny cylinder dysku. Następnie określamy wielkość partycji "+300M" oznacza 300 MB. Tak samo tworzymy partycje wymiany. Następnie trzeba stworzyć partycję rozszerzoną z 3 partycji podstawowej - myślę, że to rozwiązanie jest racjonalne ze względu na to, że głowica dysku nie będzie musiała przeskakiwać obszaru Windowsa tylko po prostu do niego nie dotrze - nieco szybciej:). Tworzymy ją używając opcji "d" następnie "e" - rozszerzona - i określamy jej wielkość jak powyżej. Następnie tworzymy partycję podstawową dla Windowsa - Opcja "d", "p", Enter, Enter - bo zajmiemy cały pozostały wolny obszar pamięci. Teraz tylko zostało nam zająć się partycjami rozszerzonymi - co jest podobne jak w przypadku konfiguracji partycji podstawowej.

No to mamy określone partycje. Opcja "p" pokaże nam jak wygląda teraz obraz dysku - powinno to wyglądać jak na powyższym - no prawie tak jak powyżej.

 

Teraz trzeba ustawić systemy, w tabeli powyżej określającej wielkości partycji w ostatniej kolumnie są nazwy systemów, które trzeba ustawić a po znaku myślnika identyfikator tego rodzaju systemu w Fdisku Linuxa. Sprawa jest bardzo prosta. Wciskamy "t" potem nr partycji zgodnie z tym jak to nam wyświetliła opcja "p" i wtedy wpisujemy 82, 83 lub c w zależności od rodzaju partycji i systemu.

 

Teraz jeszcze zostało określenie aktywnej partycji i można zapisać zmiany i instalować Windowsa a potem Linuxa.

Jako aktywną partycją ustawiamy opcją "a" partycję pierwszą Linuxową czyli hda1.

 

Instalacja Windowsa

Nic trudniejszego - wkładamy dyskietkę startową lub odpalamy system z CD-ROM'a formatujemy dysk c, instalujemy Windowsa i po robocie. Teraz po restarcie systemu odpalany będzie tylko Windows - bo tylko jego zainstalowaliśmy.

 

Instalacja Linuxa

Nic trudniejszego - wkładamy CD-ROM'a z Linuxem i jedziemy. Trzeba pamiętać, aby sprawdzić fdiskiem czy podstawowa partycja Linuxowa, ta gdzie ma się znajdować /root jest aktywna, uwaga - linux może mięć kilka partycji aktywnych równocześnie, tą samą opcją "a" kasuje się jak i ustawia aktywną partycję. Wybraliśmy oczywiście instalację Custom.

Teraz czas na DyskDruida, musimy w nim określić co i na jakich partycjach ma się znajdować - kilka kliknięć myszką. Partycję Windowsa zostawiamy nie tkniętą natomiast w pozostałych określamy : / czyli /root, /swap, /home, /usr. Następnie, trzeba będzie określić co chcemy zainstalować, hasł root'a skonfigurować ewentualnie kartę sieciową ale najważniejsze skonfigurować LILO. Jeżeli zakładamy, że będziemy kiedyś instalowali jeszcze raz Windows to musimy wybrać położenie LILO w pierwszej partycji Linuxa - nie w MBR (Master Boot Record). Na dole można określić który system ma się ładować automatycznie, można też określić nazwy dla systemów np. linux - Linux i dos - Windows - mogą to być dowolne nazwy które sobie zachcemy widzieć przy starcie komputera :) No i to by było wszystko. Instalujemy linuxa - potrwa to koło 30 min w zależności od instalowanych pakietów.

 

Po instalacji w trakcie odpalania komputera powita nas meni z wyborem systemu - jeżeli określiliśmy aby "default" był Windows on się odpali bez naciskania klawiatury, automatycznie z przerwą na kilka sekund. Strzałkami można wybrać Linuxa i to wszystko.

 

Szlif Linux'a.

 

1. Zmiana systemu automatycznie odpalanego ze startem komputera.

 

Narazi opiszę jak zmienić system ładowany automatycznie z LILO podczas starty komputera.

Pod Linuxem w pliku /etc/lilo.conf wystarczy zmienić nazwę systemu w wierszu default=...

Zapisać zmiany w tym pliku. Następnie wpisać w lini komend "lilo", aby dokonane zmiany odniosły sukces i zrestartować system poleceniem ALT+CTRL+DEL.

 

Wszelkie prawa zastrzeżone (c) 2001 Tomasz Czwarno - owad (na) czwarno.pl

Sondy
Wigilia 2001
Kraków 2002
Karaoke 2003

Logowanie
Login :
  
Hasło :
  

  






One-Word-A-Day

PJWSTK

PHP != HTML